Momlife

Slecht Begin

Een ziek kindje is gewoon ontzettend vervelend. Een kindje wat koorts heeft hangt de hele dag. Maar wat als je zelf ook nog eens niet fit bent. Hoe hou je dan al je ballen in de lucht? Nou eigenlijk heel simpel, gewoon niet.

Januari is hier in huis echt een dramatische maand geweest. Ik begon rond Kerst met mijn gezondheid te kwakkelen. Een longontsteking. Antibiotica erin en we gaan gewoon weer door. Kort daarna werd Fay ziek of nou ja ziek. Ze kreeg een ontstoken loop oor. Ze had er na ons idee weinig last van (ja bikkeltje). Maar de antibiotica die ze kreeg hakte er wel in. Nou terwijl zij nog aan het bijkomen was kreeg ik de volgende ellende weer voor mijn kiezen. Een ontstoken keel en een ontstoken keelamandel . Echt top. Ik kreeg de volgende kuur er alweer over heen. Nou toen we dachten alles is weer voorbij… Het heeft wel geteld 5 dagen geduurd. Ik werd opgebeld door het kinderdagverblijf of ik Fay wou komen halen. Ze had op dat moment 39,9 graden koorts. En hoppa daar gaan we weer!

Nou zijn we weer 1,5 week verder en is de nieuwe maand van start gegaan. Maar we hebben Januari dan ook echt letterlijk achter ons gelaten in het ziekenhuis. Want vrijdagavond was de pijn en koorts zo heftig dat we de huisartsenpost maar gebeld hebben. Ja dan zit je daar om 22.00 uur een afspraak met een kind wat alleen maar huilt en bij mama wil hangen. Toen we naar binnen geroepen werden was het natuurlijk helemaal drama, want ze moest onderzocht worden. Oren, longen, hartje, keeltje en uiteindelijk haar buikje. Alles leek goed te zijn, toch nog even temperatuur opmeten. BAM 40,5! Dan komt het korte overleg want ja wat nu…? Kinderarts.

Dan heb je dus je eigen ziekzijn net achter de rug maar nog niet bijgeslapen, al 4 dagen halve nachten want ja Fay spookt er op los en is ze wakker dan hangt ze in, aan en op mij. Dus ik was zo gaar als een klontje en dan mag je nog weer een paar uur langer blijven voor verdere onderzoekjes. Bloedprikken, urine opvangen, paracetamol en alles wat er dan bij hoort. Urine mislukte helaas maar we konden niet meer. Fay was op, mama was op en papa was ontzettend moe van een maand lang zorgen voor zijn meiden. Dus zonder enige uitslag toch naar huis. Advies… 3x per dag paracetamol geven voor zo’n 5 dagen.

Van mezelf kan ik het al amper hebben. Geen uitslag of idee wat er aan de hand kan zijn bij zoiets vaags. Maar om nu mijn kleine mupke zo te zien. Nee daar word ik echt niet blijer van.

Maar hoe kun je voor jezelf zorgen in zo’n situatie. Ik denk door je gewoon over te geven aan alles. De vermoeidheid van jezelf, de zorgd en de liefde voor je kleine wezentje. Door je daar aan over te geven en mee te varen in die golven denk ik dat je ook het meest aan jezelf denkt.

Ondertussen is ze nog niet helemaal opgeknapt. Ze slaapt nog bij ons op de kamer, is nog wel wat sloompjes en klaagt over pijntjes die te maken hebben met het ziekenhuis. Want ja, dat is wel een dingetje… Ze is ontzettend bang voor de dokter geworden. Maar verder speelt ze er heerlijk op los en geniet ze weer een beetje meer!

EΓ©n reactie

Geef een reactie