Momlife

Donderdag…

Het is weer donderdag. Dat betekend dat mijn wekker voor de laatste keer deze week vroeg gaat. Die gedachte verzacht de pijn. Op dit moment vind mijn lijf het na 4 dagen ook echt wel genoeg geweest.

Immers moet ik zelf niet vergeten waarom ik de ‘luxe’ heb om veel bij Fay thuis te zijn. Op zo’n dag als vandaag vergeet ik dat echt niet want ik vind dit toch wel de pittigste van de week. Zodra de wekker gaat moet ik ook in actie komen. Wassen, aankleden, Fay wakker maken, die wassen en aankleden en hoppa naar beneden voor de boterham. Ik moet tenslotte om 8.45 uur weer bij het GGZ zijn. En te laat komen is echt een no go! Dus wanneer ik Fay heb weggebracht is het een kwestie van minuten want ik moet op tijd zijn.

Zo’n dag bij het GGZ bestaat uit verschillende therapie blokken. Op donderdag hebben we altijd Beeldende therapie (een soort van handvaardigheid gestuurd op je gevoel. En de standaard gewone schema therapie. Opzich geen lange dag maar vaak wel een emotioneel pittige dag. En als ik dan even thuis ben en even lekker tot rust ben gekomen dan word ik weer verwacht op het volgende adres.

Want buiten mijn GGZ therapie heb ik ook nog mijn fysiotherapie. Hier mag ik op donderdag na een ochtend GGZ ook nog even een uur naar toe om ook mijn lichamelijke gesteldheid even een minimale vertroeteling geven.

Want waar de 1 het als luxe ziet dat ik veel thuis ben, is het voor mij ook best zwaar. Het is heerlijk voor de band die je krijgt met je kind en de leuke dingen die je kan doen. Het nadeel is dat ze zo aan je gehecht raken dat er weinig ruimte voor anderen is. Maaaaar als ze later naar de middelbare gaat zal dat wel een stuk minder zijn! Toch?!

Al met al ben ik op dit moment blij als de vrijdag inzicht is. Geen wekker, rustig aan doen, geen moetjes en gewoon mijn eigen dingen doen. De beste dag van de week!

Geef een reactie