Lifestyle

Mijn GGZ verhaal

Over met de billen bloot gesproken. Zoals ik jullie vertelde in mijn welkoms verhaal zal ook ik dat zeker gaan doen. Daarom heb ik voor jullie een belangrijk stuk uit mijn leven opgeschreven. Want de keuze maken om hulp te zoeken is toch altijd een stap verder dan je denkt!

Ruimte nemen om aan jezelf te werken en dus hulp vragen. Iets waar ik 10 jaar geleden al voor had gekozen. Toen was ik werkzaam als taxichauffeur in Tilburg wat ineens teveel werd. En dus koos ik er voor om op dat moment de juiste weg te kiezen door aan mezelf te werken. Ik zat toen in een burn out door vele verschillende gebeurtenissen die in 1x over mij heen kwamen. Dat konden mijn hoofd en mijn lijf niet meer aan en de stekkertjes begonnen langzaam los te zitten. Ik koos er voor om een psychische hulp op te zoeken en ging in behandeling bij een eerste lijns psycholoog.

Na een half jaar was ik klaar. Of nou ja anders gezegd het werd allemaal niet meer vergoed en ik had simpel weg het geld er niet voor. Dus we stopte de behandeling. Het ging een aantal jaren goed. Tot ik vlak voor de zwangerschap merkte dat ik weer negatieve gevoelens en gedachtes kreeg. Dus eind zomer van 2016 ben ik weer terug gegaan naar de huisarts en vroeg om een verwijzing naar het GGZ. Daar kreeg ik vrij snel bericht van maar helaas stond er wel een wachttijd voor van 3 maanden. Uiteindelijk in December 2016 kon ik terecht. Maar wat bleek toen… Ik was zwanger en dat zou toch wel roet in het eten gooien.

Door de psycholoog waar ik op dat moment was werd ik door verwezen naar de POP Poli. Een afdeling binnen de gynaecologie wat staat voor: Psychiatrie, Obstetrie (Verloskunde) en Pediatrie (Kindergeneeskunde). Hier werken diverse specialismes samen bijvoorbeeld: Verloskundigen, gynaecoloog, psychiater, kinderartsen, klinisch psycholoog, medisch maatschappelijk werker en verpleegkundigen van de kinder -en kraamafdeling- om het voor de zwangere vrouw een stuk prettiger te maken. Of het nou gaat om de bevalling, negatieve gedachtes, de algehele zwangerschap deze afdeling begeleid je op alle vlakken enorm goed. Hier kwam ik met een kleine omweg dan eindelijk op de juiste plek. Alles onder het zelfde dak wat een stuk meer rust gaf. Ik werd door de POP Poli tot 2 maanden na de zwangerschap begeleid. Na de bevalling is iedere hulpverlener waar ik kwam langs geweest op de kraamafdeling om even kort te checken hoe het ging.

Toen kregen we een korte begeleiding van een bureau wat ik persoonlijk het aller fijnste vond. En ook echt een must moet zijn over heel Nederland. Baby Extra. Zij kwamen bij ons thuis kijken hoe het met ons ging en of ik maar ook wij samen alles goed oppikte met Fay. Ik vond het echt een bijzonder leerzaam traject.

Deze periode ging goed en de maanden erna voelde ik ook wel een bijzondere rust. Tot dat het weer najaar werd. Ik merkte dat ik in neerwaartse spiraal terecht kwam. Hier wilde ik mezelf voor behoeden dus werd het wederom weer een bezoekje huisarts met een verwijzing naar het GGZ. Zo gezegd zo gedaan. Ik kreeg weer zo’n zelfde intake gesprek als het jaar daarvoor. Kreeg gesprekken waarna ze me wouden indelen bij een VERS training. Na wat onderzoek gedaan te hebben had ik me hiervoor aangemeld. Ik had wat stukjes zitten lezen over Emotie Regulatie trainingen en dit moest goed komen. Na de eerste 6 weken had ik jammer genoeg amper het gevoel dat ik iets had geleerd. In het 2e deel van de training kreeg ik veel herhaling. En dus voor mijn gevoel weer 6 weken niet echt een concreet iets. Er was ook nog een 3e deel maar hier heb ik toch echt gezegd na zoveel herhaling ben ik eigenlijk wel klaar voor het diepere grotere werk. Want reguleren van emoties is fijn maar als je de oorzaak of de oorsprong niet aanpakt. Hoe kan je er dan ook daad werkelijk iets mee doen? En zo kwam ik terecht bij Centrum P.

De plek waar ik vanaf dat moment enkele individuele gesprekken kreeg waaruit we besloten dat ik een geschikte kandidaat zou zijn voor Schematherapie. Sinds Juli 2019 ben ik dan ook gestart met Schematherapie. Een traject van 2 jaar, 2 dagen in de week met een groep en nog individuele begeleiding/gesprekken. 

Schematherapie is een vorm therapie waar vele basis behoeftes aan bod komen. Wat heb ik gemist, hoe vul ik dat nu in, hoe heb ik mezelf geleerd dit goed te houden, hoe heb ik het verwerkt, als het al verwerkt is, hoe ga je er mee om en hoe reageer je erop en wat daarin is je denk en doe patroon. Al met al komt het erop neer dat je gewoon stap voor stap bekijkt, uitwerkt, beleefd hoe je bepaalde gedrag gewoontes bent gaan inzetten om met hoofd reden jezelf te beschermen. 
Wat is dit een eye opener zeg! Ik ben nu een half jaar bezig en vind het bizar wat ik al heb geleerd. Want wat kan je jezelf rare dingen aanleren.

Ja, het is zwaar, het is heftig, het is verdomde lastig, het combineren met een stuiter peuter puber van 2,5 jaar bijna onmogelijk, het is confronterend en al wat dan nog meer. Maar het gaat al een half jaar goed en ik ben echt super trots op mijzelf en op mij als moeder. Want ik flik het toch maar ff.

 

Eén reactie

Geef een reactie