Momlife

Corona – Covid-19

En toen ineens was Corona daar. We hebben in totaal 10 weken thuis gezeten. Eerste paar dagen kozen wij bewust hiervoor maar al gauw bleek dat het nodig was en werd geadviseerd door de overheid.

Nou kun je denken waarom komt er dan niets online als je al zolang thuis zit. Nou dat ik thuis ben das redelijk normaal. Maar ook Wouter en Fay waren 24/7 thuis. Wat dus betekende weinig vrije tijd voor mij. Mijn therapie ging 2 dagen in de week gewoon door en na de therapie was er weinig tijd om bij te komen want dan ben ik weer mama voor Fay. En waar dan ook mijn lichamelijke klachten naar voren komen door alle spanningen, want ook de fysiotherapie sloot zijn deuren. Dus de tijd die ik normaal nodig ben om tot mezelf te komen was er niet.

Tja dat Fay een pittig ding is zal ook wel blijven maar aangezien zij ook in een traject zit, zat en weer zit bij de kinderpsycholoog werd het ons niet altijd even makkelijk gemaakt door haar. Maar gelukkig kon ik hierover in gesprek met zowel haar psycholoog als mijn eigen psycholoog en hebben we uiteindelijk noodopvang kunnen regelen. Dit gaf een stuk rust die ik na al die weken bikkelen echt wel nodig had.

Tja en dan Wouter ook thuis. Betreft Fay was en ben ik daar nog steeds ontzettend blij om. Ik zou niet weten of ik dat alleen had gered. Waarschijnlijk wel maar op een manier die ik liever niet meer doe. Kiezen op elkaar en doorgaan en mijn eigen lijf kapot maken is voor mij toch echt wel een grens geworden. Dan maar een stapje minder. En wat dat betreft merk ik dat mijn therapie uren zeker niet voor niets zijn.

Maar goed ook hij is aan de slag gegaan. Zoals ik jullie al vertelde hebben wij vorig jaar een huis gekocht waar we ontzettend veel aan hebben geklust maar dat het nog niet klaar was. Nou hebben we de afgelopen weken gebruikt om dit stapje voor stapje helemaal af te maken. En dan ga je helpen. Dus buiten alles wat er al was zijn we ook nog een verder gaan klussen in ons huis. Maar het heeft ons ook ontzettend veel opgeleverd en echt niet alleen maar gemopper hoor!

Bedoel onze woonkamer is nu echt helemaal klaar. Plinten, architraven, geschilderde kozijnen alles is weer spik en span. De keuken is geschilderd, heeft een pracht plafond met spotjes en een extra stukje ‘aanrecht’. De hal en de toilet hebben nog enkele fine tuning nodig als het gaat om plinten en architraven, maar ook dat gaat goed komen. De trap hebben we ingericht met fotolijsten. De overloop moet enkel nog wat plinten maar ook daar zijn de kozijnen weer helemaal netjes en hebben de slaapkamers nieuwe deuren. Onze slaapkamer is EINDELIJK geschilderd en af gemaakt met kastje, plantje en fotos. En zo kan ik nog even door gaan met dingen die we hebben afgemaakt. Plannen die we hadden gemaakt voor iedere maand 1 ding of die we voor volgend jaar hadden liggen zijn ineens af en klaar. Dus wat dat betreft we hebben ons ook niet verveeld. En bedanken we Corona ook.

Maar toen… Toen kwamen ineens al die versoepelingen en raakte ik toch wel in paniek. In het begin stond ik er totaal niet bij stil. Maar door de weken heen begon bij mij het besef dat ik toch wel tot de risico groep behoorde. Dat nu iedereen weer gewoon op pad gaat en minder oplettend is schrikt mij toch wel af. Want al die mensen komen toch ook in de supermarkt waar ik ook mijn boodschappen zal moeten halen. Waar iedereen weken druk bezig was met schoonmaken en handen wassen lijkt het ineens niet meer nodig voor hun.

Dus dat ik daar niet blij van word zal voor jullie dan ook geen verrassing zijn.

Hoe ik de komende tijd met al die versoepelingen om ga zal ik natuurlijk hier weer gaan delen. Nu Wouter weer werken is en Fay weer gewoon op haar dagen naar de opvang gaat is er weer meer ruimte om te schrijven en jullie mee te nemen in mijn leven! En er komen toch ook wel leuke maanden aan met o.a. verjaardagen.

Geef een reactie